28 Na kolana

Mateusz rzucił na mnie okiem.

Horror zaczął się zaraz po „Kopciuszku”. Ludzie mają rację twierdząc, że horrory w kinie są tysiące tysięcy razy straszniejsze niż normalnie. Szczególnie z pustą salą. Tytuł filmu to było chyba „Mroczne zło”, albo „Zły Mrok”. Jakoś tak. Mało ważne. Akcja oczywiście w opuszczonym szpitalu psychiatrycznym.

-Boisz się horrorów?- Usłyszałam szept obok.

-Tak.

-Ja nie.

-Olewasz. Każdy się boi.

-Założymy się?

-Dobra. Do końca dnia zdążysz się choć raz przestraszyć, to wygrywam. Jeśli nie, ty wygrywasz.

-Ok. O co gramy?

-Nie wiem. Później ustalimy.

-Dobra. Julka?

-Hm?

-Ciekawe czy takie potworki z filmów istnieją? Albo psychopaci i mordercy z piłami mechanicznymi?

-Przestań. Zaczynam się bać.

-To nic. Ja cię obronię.-

Film się rozkręcił. Nie bałam się bardzo, ale… chciałam wreszcie sobie odpuścić. Od jakiegoś czasu myślałam tylko o szkole i w tym właśnie momencie chciałam się trochę zabawić. Dałam się wciągnąć w film. Zaczęłam się na serio bać. W pewnym momencie odruchowo złapałam Matiego za ramię. Za mocno.

-Kurde. Zaraz mi wyrwiesz rękę.

-Um… Sorry.

-Pozwól, że pomogę.- Powiedział i objął mnie ramieniem. Nie protestowałam. Za bardzo się bałam. A jednak trochę pomogło. Parę razy słyszałam piski Ani i chyba Adriana, ale my trzymaliśmy się wcale nie tragicznie. Szczególnie pod koniec. W najstraszniejszym momencie nagle znalazłam się na jego kolanach.

-Zaraz mi urwiesz głowę.-Wycharczał chłopak. Odkleiłam się od niego.

-Co? Ach! Sorry.-Próbowałam zejść ale w połowie drogi spojrzałam na ekran dokładnie w momencie kiedy nie powinnam. Ponownie trzymałam go w za mocnych objęciach. Chyba się trzęsłam, bo mnie objął.

-Dobra, już możesz otworzyć oczy. Zabili ją.

-Aaa… To, ja… Może lepiej jak…- Marzyłam, żeby nie zobaczył purpury na mojej twarzy. Chyba jednak ją zauważył.

-Możesz tak zostać jeśli chcesz. Mnie to nie przeszkadza.

-Przepraszam. Ja… za bardzo się boję, żeby cię puścić.

-No to nie mam co liczyć na popcorn, prawda?

-Ha ha Raczej nie. O boże! Ohyda.- Skomentowałam zwłoki bohaterki filmu.

-Widziałem gorsze.

-Dużo oglądasz takich strasznych filmów?

-Sporo, ale jeszcze na żadnym nie miałem dziewczyny na kolanach.

-Mogę zejść.

-Nie! Jest idealnie. Dzięki tobie wygram zakład…- Resztę zagłuszył krzyk Ani. Jak później tłumaczyła podczas filmu zadzwonił jej telefon. Przestraszyła się dzwonka telefonu! Co za lama. Hahaha. *Eh. Słaby żart.*

Kiedy film się skończył uświadomiłam sobie, że przecież to maraton! Zostały jeszcze dwa filmy. Jeszcze dwa! Nie, no.

-Ja odpadam.

-Co?

-Na kolejnym filmie dostanę zawału. Zostawmy ich tutaj, a sami gdzieś chodźmy.

-Jest  po jedenastej. Wyjść możemy tylko na zewnątrz.-Spojrzałam na spódniczkę. Całe szczęście założyłam rajstopy.

-Dobra. Idziemy?- Miałam nadzieję, że Mati to spoko gość i nie pozwoli mi marznąć. Ani i Adrianowi nie warto było nic mówić, bo byli tak rozchichotani.

Wyszliśmy na zewnątrz.