17 Dobranoc

-Hahaha. Nie mówisz poważnie! Nie chcesz chyba tego zrobić? Ale… nie. To głupie. Hahaha.

-Ty się nie śmiej. Te żaby mogą nam pomóc.

-Poczekaj, poczekaj. Ale wiesz, że to nigdy nie wypali? Hi Hi Hi

-A co innego? Złota rybka wylądowałaby pewnie na talerzu.

-Ciekawe czy i wtedy miała by moc. Bo przecież to ta sama rybka, tylko trochę martwa.

-Rybka zombie! To byłoby okropne.

-Mam pytanie. Co lubisz?

-Ale co?

-Jakie danie albo owoc.

-Hmm. Spaghetti.

-A zwierze?

-Po co ci to wiedzieć?

-No powiedz. Proszę.

-Króliki.

-Serio? Króliki?

-Co masz do puchatych stworzonek. Są sweetaśne. I takie mięciutkie.

-Niech będą kicusie. To została jeszcze rzecz. Tylko nie jakaś wiesz. Tentego.

-Rzecz… Niech będzie świecznik. Albo nie! Patelnia.

-To jeszcze dodamy ci miejsce…

-Muzeum.

-Jesteś pewien, że chcesz być zamordowany patelnią, przez puszystego białego króliczka, jedząc spaghetti w muzeum?

-Co? Co to ma być?

-Taka zabawa. Kolega wymyślił.

-Oliwier?

-Taa.

-Hmm.

-Co hmm?

-Późno już. Powinnaś iść spać, bo rano ni wstaniesz.

-Jest dopiero 22:00.

-Jest 22:57, a znając życie zaśniesz dopiero po północy. Sam jestem zmęczony tymi pogaduchami. Wyłączam się, jeśli nie masz nic przeciwko.

-Nie. Spoko. Dobranoc.

-Dobranoc Julka. :)

Musiałam iść spać. Bardzo miło mi się gadało…

O SOSENKO! JA WARIUJĘ! Jak inaczej nazwać gadanie z chłopakiem z wyobraźni? Nie. Muszę z tym skończyć. Taa. Ciekawe jak, jeśli nawet jego kwestie piszę sama. To nie moja wina, że czasami czuję się samotna. A teraz, kiedy czuję się wyrzucona, to jest to jeszcze bardziej bolesne. Chyba nawet zaczęłam koloryzować opowieść. Jakby co, to ostrzegam już teraz, że czasami zdarzy mi się trochę wyminąć z prawdą. Dlatego nie zwracajcie proszę uwagi na pomyłki w dniach, godzinach i takich tam. To chyba mało istotne. A właśnie! Dzisiaj, to znaczy jak już wstanę, będzie sobota! Wolne.

Dobranoc więc i do zobaczenia w niedzielę, bo soboty nie opisuję. Hahaha. Wyobraźcie sobie co wtedy robiłam. XD